το ρο στο παραλήρημα

Άγω – αγών – αγωνία

 

ή, αλλιώς, ένα μονότονο ταξίδι στη γραμμικότητα της φιλοδοξίας ενός οδηγού να γίνει μέσα από τη δράση του κύκλος, ώστε να αφήσει όλα του τα σημεία εκτεθειμένα.

Νόμιζα ότι θα μπορούσα να γράψω περισσότερα για αυτό, αλλά κατά κάποιο τρόπο νοιώθω καλυμμένος.

 

Νόμιζα… νόμισμα… νόμος…

 

Η άυλη σκέψη (άζυμη πάντα κατά την καρκινική της θεώρηση) που δεσμεύει χρηματοπιστωτικά αυτήν την σε είδος συναλλαγή μου με το κομμάτι που μου είπαν ότι λέγεται εαυτός. Εδώ δεν είχα ιδέα αν θα μπορούσα καν να γράψω κάτι. Ήταν μια μη υπολογισθείσα παρενέργεια. Μόλις διαπίστωσα ότι ο νόμος έχει ανάστροφο χρώμα…

 

Χρώμα/χρώμαι/χρήμα

 

Χρηστικά, χρήσιμα και άχρηστα, με ένα διανοητικό χρρρράαααατς τα απεργάζομαι.

 

Επί τέλους, αρχίζω να καταλαβαίνω…