Αντί ανάπαυλας

Σφίξου καημένε

μέσα στη λινή πολυτέλεια του ξανθού αφρού

που λαίμαργα καταπίνεις

Σφίξου

έως ότου

ενδοραγής και κατακόκκινος να εξαφανιστείς εντός σου

Εκ του μη όντος

ως ήλθες

ύπαγε

και κατιούσης της στάθμης

ας εξέλθω κι εγώ